வழக்கு எண் 18/9

இப்படம்குறித்த எக்கச்சக்க நல்லவிதமான விமர்சனங்களால் படத்தை பார்க்கலாமென்றால், இந்த வாரம் வரை பெங்களூரில் படம் ரிலீஸாகவில்லை. சரி இதுக்கு மேலயும்காத்திருக்க வேண்டாமென்று, ஓசூரில் போய் படத்தைப் பார்க்கப்போனபோது, படம்எதிர்பார்த்த அளவுக்கு இருக்குமா என சிறிய சந்தேகத்துடன்தான் போனேன். ஆனால், படம் முடிந்து வெளியே வந்தபோது, ‘நல்லவேளை இந்த படத்தை மிஸ் பண்ணல’ என எண்ணும் அளவிற்க்கு ஒரு தரமான படத்தை அளித்திருந்தார், பாலாஜி சக்திவேல்.

ஒரு மிக எளிதாக, நாம் நடைமுறை வாழ்க்கையில் பார்க்கும் கதாப்பாத்திரங்களையும், நாளிதழ்களில் படிக்கும் செய்திகளையும் கொண்டே உலகத்தரமான படங்களைக் கொடுக்க முடியும் என்பதை Children of Heaven, White balloon போன்ற இரானியப் படங்களைப் பார்த்து வியந்திருக்கிறேன். இதை தமிழிலும் செய்ய முடியும் என்பதை நிரூபித்திருக்கிறார் பாலாஜி சக்திவேல்.

விளிம்பு நிலை மனிதர்களின் வாழ்க்கையும், மேல்த்தட்டு மக்களின் வாழ்க்கையும் இணையும் மிகச்சிறிய கோட்டை அழகாகப் பிடித்து, அனைவருக்கும் பிடித்த ஒரு படத்தைக் கொடுத்ததற்காக நிச்சயம் இயக்குனரைப் பாராட்ட வேண்டும்.

படத்தில் வரும் எல்லா நடிகர்களுமே புதுமுகங்களாக இருப்பது, கதையுடன் ஒன்றிப்போக மிகவும் உதவுகிறது. மேலும், அனைவரது அபாரமான நடிப்பு இதற்கு மேலும் மெருகூட்டுகிறது.

அது எப்படி சில படங்களுக்கு எல்லாமே அமைகிறது எனத் தெரியவில்லை. ஒளிப்பதிவு, படத்தொகுப்பு, இசை என அனைத்தும் சரியாக அமைந்திருந்தது இப்படத்தில். ஒரு குறை சொல்ல வேண்டுமானால், பின்னணி இசையில் இன்னும் கொஞ்சம் கவனம் செலுத்தியிருக்கலாம்.

இனிமேல் ‘இளம்பெண் மீது ஆசிட் வீச்சு, இளைஞர் கைது’ என வரும் செய்திகளை படிக்கும் போதெல்லாம், வேலுவும், ஜோதியும் நினைவுக்கு வருவதைத் தவிர்க்க முடியாது. உண்மையிலேயே அப்படி ஒரு பாதிப்பை ஏற்படுத்திய ஒரு உலகத்தரமான படைப்பு இத்திரைப்படம்.

படத்தின் இறுதிக்காட்சியில் இன்ஸ்பெக்டர் மீது ஆசிட் ஊற்றுவது படத்தில் பார்க்கும்போது நன்றாக இருந்தாலும், சற்றே நடைமுறை வாழ்க்கைக்கு முரணாக இருப்பதை தவிர்க்க முடியவில்லை. என்னைப் பொருத்தவரை, வேலுவை சிறைக்கு அழைத்துச் செல்லும்போது அந்த வண்டியின் பின்னே ஜோதி ஓடிவரும் காட்சிதான் முடிவாக அமைந்திருக்க வேண்டும். இருந்தாலும், படம் முடிந்து வெளியே வரும்போது சற்று ரிலாக்ஸாக வர அந்தக் காட்சியும் அதைத் தொடர்ந்து வரும் காட்சிகளும் உதவுகின்றன.

தமிழ் சினிமாவின் தரத்தைப் பற்றிக் கேட்பவர்களிடம் பார்க்க சொல்லக்கூடிய மிகச்சிலப் படங்களில் ஒன்று இந்த வழக்கு எண் 18/9.

Advertisements
வழக்கு எண் 18/9

அழகர்சாமியின் குதிரை

ஒரு ஹீரோ, ஒரு ஹீரோயின்,ஒரு வில்லன், ஒரு காமெடியன், காதல், சண்டை இவைகள் இல்லாமல் தமிழ் படங்கள் வருவது எப்போதாவது நடக்கும் அபூர்வமான நிகழ்வுகள், நந்தலாலா போல.

அழகர்சாமியின் குதிரையில் இவை எதுவுமே இல்லையென்று சொல்லமுடியாது. ஆனால் இவை எதையும் முக்கியமாக வைத்து கதை புனையப்படவில்லை என்பதுதான் இதன் சிறப்பு. படத்தில் ஏகப்பட்ட கதாப்பாத்திரங்கள். கதை யார் தோள்மீதும் பயணப்படவில்லை. மாறாக, அனைவரையும் தன் மிதேற்றி பயணப்பட வைக்கிறது, நம்மையும் சேர்த்து.

இந்த கதையை தேர்ந்தெடுத்ததற்காகவே சுசீந்திரனை பாராட்ட வேண்டும். இந்தப் படத்தில் எந்த ஒரு கதாப்பாத்திரத்தையும் ஹீரோ என சொல்ல முடியாது. எந்த நட்சத்திரமும் இதில் நடிக்க மாட்டார். அப்படியிருந்தும் புது முகங்களையும், அப்புக்குட்டி போன்றோரையும் வைத்துக்கொண்டு பல நட்சத்திரங்களால் தர முடியாத தரமான படைப்பொன்றை கொடுத்திருக்கிறார்.

படம் முழுக்க மெல்லியதான ஒரு நகைச்சுவையுடன் கதை நகர்கிறது. காமடிக்காக சேர்க்கப்பட்ட சூரி பெரிதாக எடுபடவில்லையெனினும், மற்றவர்கள் அனைவரும் இவரின் வேலையை நிறைவு செய்துவிடுகின்றனர்.

கோவிலுக்கு வரி வசூல் செய்யுமிடம், உள்ளூர் கோடங்கி மற்றும் மலையாள மந்திரவாதிகள் குறி சொல்லுமிடங்கள், குதிரையை காணோமென போலீஸில் புகார் கொடுக்க செல்லுமிடங்கள் என அனைத்தும் இயல்பான நகைச்சுவைக் காட்சிகள். முக்கியமாக இனிமேல் இந்த ஊரில் மழையே பெய்யாது என ஊர்த்தலைவர் சாபம் கொடுத்தவுடனே அடை மழை பெய்யுமிடம் குபீர் சிரிப்பு.

அப்புக்குட்டியின் சொந்த ஊராக காண்பிக்கப்படும் அந்த மலைக்கிராமமும், அதன் வளைந்து நெளிந்த மலைப்பாதைகளும் கொள்ளை அழகு. குதிக்குது குதிரைக்குட்டி பாடலில் அந்த கிராமத்தின் அழகை படம்பிடிப்பதில் மிகவும் சிரத்தை எடுத்திருக்கின்றனர்.

இது இளையராஜாவுக்கான கதை. இவரைத்தவிர பொருத்தமாக யாராவது இந்தப்படத்துக்கு இசையமைக்க முடியுமா என தெரியவில்லை.  மூன்றே பாடல்கள். மூன்றும் மூன்றுவிதம். அனைத்தும் அருமை. பின்னணியிசையிலும் கலக்கியிருக்கிறார் ராஜா.

ஒரு சிறுகதைக்குள், சாதி பிரச்சினை, மூட நம்பிக்கைகள், மென்மையான காதல், கிராமத்தினரின் வறுமை, வாழ்க்கை முறை என அனைத்தையும் கொண்டுவந்த பாஸ்கர் சக்தி திறமையானவர்தான். இதுபோன்ற படங்களுக்கு நாம் கொடுக்கும் ஆதரவுதான் இது போல பல நல்ல தமிழ் இலக்கியப் படைப்புகளை வெண்திரையில் கொண்டுவர உதவும்.

அழகர்சாமியின் குதிரை – ஆற்றில் இறங்கும் மரக்குதிரையல்ல, துள்ளி ஓடும் நிஜக்குதிரை.

அழகர்சாமியின் குதிரை