தந்தை பெரியார் – அழிக்க முடியாத ஒரு பிம்பம்

செப் 17, திராவிடர் தலைவர் பெரியாரின் பிறந்த நாள். இன்று பலருக்கும் பெரியார் என்றால், ‘பார்ப்பனரை பழிப்பவர்’, ‘நாத்திகர்’, ‘திராவிடக் கட்சிகளின் மூலமான திராவிடர் கழகத்தை நிறுவியவர்’ என்பதைத் தவிர வேறு எதுவும் தெரியாது. பெரியாரின் அரசியலும், தொண்டும் இவைகளைத் தாண்டியது. இதைத் தெரிந்துகொள்ள பெரியாருக்கு முன் இருந்த தமிழகத்தைப் பற்றி தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான் பெரியாரின் பாதிப்புகள் தமிழகத்தின் அரசியலிலும், சமூகத்திலும் எவ்வளவு எனப் புரிந்துகொள்ள முடியும். பல சிறந்த நூல்கள் உள்ளன. முகப்புத்தகத்துக்கு ஒதுக்கும் நேரத்தில் 1 சதவீத நேரம் போதும் இவரைப் பற்றி சரியாகத் தெரிந்துகொள்ள.

3% பார்ப்பனர்கள் அரசு வேலைகளிலும், மேற்படிப்புகளிலும் ஆதிக்கம் செலுத்தியதை எதிர்த்து மிகப் பெரிய அளவில் குரல் கொடுத்து, இட ஒதுக்கீட்டுக்கு வழிவகை செய்தவர்கள் பெரியாரும், அவர் வழித்தோன்றல்களும்தான்.

இந்தியாவிலே தமிழர்கள் மட்டும்தான் சாதிப்பெயரை தனது பெயருடன் சேர்க்காமலிருக்கும் தைரியத்தை பெற்றிருக்கின்றனர். இதைப் பெருமையாக வேறு மாநில மக்களிடம் கூறும் பலருக்கும் (சில பார்ப்பனர்கள் கூட), இது பெரியாரினால் நடந்தது என்பது தெரிவதில்லை.

பல கோவில்களில் தாழ்த்தப்பட்டோர் உள்ளே நுழைவதற்கு நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ பெரியாரின் போராட்டங்கள் உதவியிருக்கின்றன. பார்ப்பன ஆதிக்க நீதித்துறை இல்லாமலிருந்திருந்தால், கருவறைக்குள்ளும் பலர் நுழைந்திருக்க முடியும். விரைவில் தாழ்த்தப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட மக்கள் கருவறைக்குள் நுழைவார்கள் என நம்புகிறேன்.

இந்தி எதிர்ப்பு போராட்டத்தில் திராவிடர் இயக்கத்தின் பங்கைப் பற்றி நான் சொல்லித் தெரியவேண்டியதில்லை. இன்று ஏதோ இந்தப் போராட்டத்தால் தங்களது வாழ்வே போனது போல் புலம்பிக்கொண்டு இருக்கும் பலரும், இந்த போராட்டம் நடக்கவில்லையென்றால் தமிழருக்கான அடையாளத்தை இழந்திருப்போம் என்பதையும், இந்தி இல்லாத்தால்தான் தமிழர்கள் ஆங்கிலத்தில் சிறந்து விளங்குகின்றனர் என்பதையும் புரிந்துகொள்ள மறுக்கின்றனர்

இங்கே அலுவலகத்தில் இட ஒதுக்கீட்டுக்கு ஆதரவாக நான் பேசினால் என்னை ஏதோ ஒரு பிற்போக்குவாதி போல் பார்க்கும் பலரும், இட ஒதுக்கீடு இல்லையென்றால் இன்றும் அவர்களின் தந்தை தொழிலைத்தான் செய்துகொண்டிருந்திருப்பர் என்பதை மறந்துவிடுகின்றனர். இவர்களெல்லாம் பெரியாரின் காலத்திற்கு கூட செல்லவேண்டியதில்லை. சற்றே கர்நாடகப் பக்கம் வந்து பார்க்கட்டும். என்னுடன் பணிபுரியும் 10 கன்னடர்களில் 9பேர் பார்ப்பனர் மற்றும் இதர மேல் சாதியினர். பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை தேடித்தான் காணவேண்டியுள்ளது இங்கே.

நேற்றைக்கு அரசியலுக்கு வந்த பலரும் பெரியாரை கன்னடர் என்றும், திராவிடர் அரசியலால்தான் தமிழர்களுக்கு எல்லாம் போனதாகவும் புலம்புவது வேடிக்கையாக இருக்கிறது. இதையெல்லாம் விடக் கொடுமை, ‘இந்தியை கற்கவேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம்’ என முழங்கிய மபொசி போன்றோரை இவர்கள் தமிழர்களின் தலைவர் என‌ சொல்லுவதுதான்.

பெரியாரைப் பற்றி யார் என்ன சொன்னால் என்ன, பெரியார் அழிக்கமுடியாத ஒரு பிம்பம். அவரின் நடவடிக்ககள் தமிழக மக்களிடையே உண்டாக்கிய தாக்கங்கள் அப்படி. எனவே இது போன்றோரின் பேச்சுகளூக்கும் செயல்களுக்கும் பதிலடி கொடுப்பதை விடுத்து பெரியாரின் சீர்திருத்தங்கள் பலவும் தமிழர்களின் நடைமுறை வழக்காக மாறும் நாளை நோக்கி பிரயாணிப்போம். அதுதான் அவருக்கு செய்யும் உண்மையான மரியாதை. தமிழகத்தில் புற்றீசல் போல சாதிக்கட்சிகள் முளைத்து மறைமுகப் பார்ப்பனீயத்தை தூக்கிப் பிடிக்கும் இந்த காலத்தில் இதுதான் மிகவும் முக்கியமானப் பணி.

தந்தை பெரியார் – அழிக்க முடியாத ஒரு பிம்பம்

திராவிடமும் தமிழ் தேசியமும்

சமீப காலமாக திராவிடர் இயக்கங்களும், பெரியாரியக் கருத்துக்களை  ஏற்றுக்கொண்டவர்களும்   தமிழ்  தேசியத்துக்கு  எதிரானவர்கள்  என்ற   மாயையை  சில  ‘தூய’  தமிழர்  அமைப்புகள்  உருவாக்கிவருகின்றன.  மேலும் இந்த அமைப்புகள் இன்னும் ஒரு படி மேலே போய் ஏதோ இப்பொழுது தமிழர்கள் அனுபவிக்கும் எல்லா பிரச்சினைகளுக்கும் ‘திராவிடர்’ கொள்கைகள்தான் காரணம் எனவும், அதை விடுத்து தூய தமிழர் அமைப்புகளின் கொள்கைகள் மூலமாகவே தமிழர்களின் நலன்கள் காக்கப்படும் என்பது போலவும் பேசும் பொது இவர்களை நினைத்து சிரிப்பதா அழுவதா எனத் தெரியவில்லை.

இந்த அமைப்புகளை பொருத்தவரை, எவன் ஒருவனுக்கு தமிழ் தாய் மொழியாக இருக்கிறதோ அவன் மட்டுமே நட்பு கொள்ள ஏற்றவன். மற்ற ஆட்களை எல்லாம் தமிழகத்தை விட்டு வெளியேற்றிவிட வேண்டுமா என்ன?

பிறகு, ஒவ்வொரு தலைவர்களின் பின்னணியையும் ஆராய்ந்து இவர் தெலுங்குக்காரர், இவர் கன்னடிகர் எனவே இவர்களெல்லாம் நம் தலைவர்களாக ஏற்றுக்கொள்ள தகுதியில்லாதவர்கள் என்ற ஆய்வறிக்கை சமர்ப்பிக்கிறார்கள். இவர்களின் ஆய்விலிருந்து ‘தமிழ்நாடு தமிழருக்கே’ என முழக்கமிட்ட பெரியாரும் தப்பவில்லை.

சமீபத்திய நாம் தமிழர் அமைப்பின் ஆய்வறிக்கை பெரியாரின் பெயரை வெளிப்படையாக குறிப்பிடாமல், ஏதோ அவரின் கொள்கைகள்தான் நம் அனைத்து பிரச்சினைகளுக்கும் காரணம் என குறிப்பிட்டிருந்ததை அறிந்த போது, சீமான் மேல் இருந்த மரியாதை சுத்தமாக போய்விட்டது. நாம் தமிழர் அமைப்பின் ஈழத்தமிழர் ஆதரவு போராட்டங்கள் அவர்கள் மேல் ஒரு மரியாதையை ஏற்படுத்தி இருந்தது. ஆனால் சமீப காலமாக அவர்களின் நடவடிக்கைகள், இவர்களுக்கும் சிவ சேனா, MNS போன்ற அடிப்படைவாத அமைப்புகளுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் இல்லை என நிரூபிக்கின்றன.

பெரியார், திராவிடர் எனக் குறிப்பிட்டது பார்ப்பனர் அல்லாத மக்களைத்தானே தவிர, அண்டை மாநில மக்களை சேர்த்துக் கொள்ளவேண்டும் என்ற பொருளில் அல்ல என்பதை பலர் எடுத்துரைத்தும் ஏன் இவர்களால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை எனத் தெரியவில்லை.

பெரியார் தமிழ் தேசியத்தை ஆதரித்தவர் என்பது பெரியாரை உண்மையிலேயெ பின்பற்றுபவர்களுக்கு நன்றாகத் தெரியும். பெரியார் சொன்ன தமிழ் தேசியத்துக்கும், இவர்கள் சொல்லும் தமிழ் தேசியத்துக்கும் வித்தியாசம் உண்டு. பெரியார் கனவு கண்ட தமிழ் தேசம் தமிழகத்தில் வாழும் அனைத்து ஒடுக்கப்பட்ட மக்களையும் சாதி, மதம் மொழி கடந்து இணைக்கும் ஒரு நாடு. ஆனால் தற்போது நாம் தமிழர் போன்ற அமைப்புகள் சொல்லும் தமிழ் தேசத்தில் தமிழர்களைத் தவிர வேறு யாருக்கும் இடமில்லை.

இதைவிடக் கொடுமையான விஷயம், சிங்களர்களை திராவிடர்கள் எனக் குறிப்பிடுவதுதான். சிங்களர்களை திராவிடர்கள் எனக் கருதமுடியாது என பல ஆய்வறிக்கைகள் தெரிவிக்கும் போது, இவர்களுக்கு மட்டும் எங்கிருந்து இப்படி ஒரு தகவல் கிடைத்தது என தெரியவில்லை.

நாம் தமிழர் அறிக்கையின்படி, இந்து மத சம்பிரதாயங்களில் மூழ்கித்திழைத்த பார்ப்பனர் உள்ளிட்டவர்களைக் கூட அவர்கள் தமிழர்கள் என்பதால் ஏற்றுக் கொள்ளலாம், ஆனால் தமிழகத்தில் வாழும் மற்ற திராவிட மொழிகளை தாய்மொழியாகவும், தமிழை வழக்கு மொழியாகவும் கொண்ட மக்களை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது. இதை படித்தபோது இவர்களின் மூடத்தனத்தை இன்னும் எவ்வளவு பெரியார் வந்தாலும் திருத்தமுடியாது என்றே தோன்றுகிறது.

இவர்கள் கூறும் பழமைவாத பாசிச தமிழ் தேசத்துக்கு, இப்போதிருக்கும் இந்திய தேசமே தேவலாம். தமிழ் தேசத்தின் உண்மையான நோக்கமே ஆரிய மூடப் பழக்க வழக்கங்களான சாதி பேதங்கள், பார்ப்பன ஆதிக்கம் ஆகியவற்றை  அழித்து, அனைவருக்கும் சரிசமமான வாழ்க்கையை அழிப்பதுதான், அதற்கு பெரியாரின் திராவிடர் கொள்கைகளைத் தவிர வேறு சிறந்த வழி இல்லை என்பதை இவர்கள் எல்லாம் எப்போது உணரப் போகிறார்களோ தெரியவில்லை.

திராவிடமும் தமிழ் தேசியமும்

எனதருமை வாக்காளப் பெருமக்களே!!

தேர்தல் ஜுரம் தமிழ்நாட்டில் மெல்ல மெல்ல பரவும் நிலையில் இந்த கோஷங்களை இனி நிறையக் கேட்கப் போகிறோம். தேர்தல் நெருங்கும் நேரத்தில் தேர்தலைப் பற்றிய எனது கருத்துக்களை பகிர ஒரு பதிவு.

ஒருபக்கம் திமுக. குடும்ப அரசியலில் மூழ்கிப்போன இவர்களின் குடும்ப ஆதிக்கம் இந்த முறை மிகத்தெளிவாக தெரிந்தது. சினிமா மூலம், சாதாரண மக்களுக்கும் இவர்களது ஆதிக்கம் தெளிவாகத் தெரிய இவர்களே காரணமாகிவிட்டனர். மேலும் இந்த காலேஜை கனிமொழி வாங்கிட்டாங்க, இந்த காலேஜை ஸ்டாலின் வாங்கிட்டார் என ஏகப்பட்ட வதந்திகள்(?) தமிழகமெங்கும். இதுமட்டுமில்லாமல் 2G ஊழல்வேறு. 2G ஊழல் கிராம மக்களுக்குப் புரியாது என திமுக நினைப்பதாக சமீபத்தில் ஒரு செய்திதாளில் படித்தேன். ‘ஏன் சார், 1,75,0000 கோடி ஊழல் எனச் சொன்னால் நம்ம மக்களுக்குப் புரியாதா என்ன? எப்படி நடந்துச்சுன்னு எல்லாம் யாரும் யோசிக்க மாட்டாங்க.’ இதெல்லாம் போக காங்கிரஸ். எனக்கு தெரிந்தவரை இவ்வளவு பிரச்சினைக்குப் பிறகும் காங்கிரஸின் பேச்சுக்கெல்லாம் திமுக தலையாட்டுவதற்கு 2G ஊழலைத் தவிர வேறெதுவும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. எனக்குள்ள சந்தேகமெல்லாம், 63 தொகுதியில் போட்டியிட காங்கிரஸிடம் தலைவருங்க இருக்காங்களா?

அதிமுக, கம்யூனிஸ்ட், தேமுதிக, மதிமுக என பலகட்சி கூட்டணி. சீமான் ஆதரவு என அதிமுகவின் வெற்றிவாய்ப்பு பிரகாசம் எனப்பலரும் எண்ணும் வகையான நிகழ்வுகள் நடந்து கொண்டிருந்த நிலையில் ஜெயலலிதாவின் வழக்கமான நடவடிக்கைகள் அனைத்து சாதகங்களையும் கெடுத்துக்கொண்டிருக்கிறார்.  திமுகவின் ஊழல்களைப் பிரதானப்படுத்தி பிரச்சாரம் பண்ண அதிமுக ஒண்ணும் யோக்கியமானக் கட்சியில்லை. ‘இரண்டு பேருமே கொள்ளையடிக்கறவங்கதான். திமுக வந்தாலாவது கொஞ்சமாவது செய்வாங்க, இந்த அம்மா எதுவும் செய்யாது.’ என சொல்லுபவர்கள் நிறய பேரைப் பார்த்திருக்கிறேன். தேமுதிகவுக்கு கிடைத்த 8% வாக்குகளும், திமுக, அதிமுக இரண்டையும் பிடிக்காதவர்கள் போட்டதே தவிர, விஜயகாந்தை பிடித்தவர்கள் போட்ட வாக்குகள் இல்லை என்பதை ஏன் பலபேர் புரிந்துகொள்ள மாட்டேன் என்கிறார்களென்று தெரியவில்லை. இலங்கைப் பிரச்சினையில் ஜெயலலிதா காட்டிய அக்கறை தேர்தலுக்கானது என்பதை காங்கிரஸுடன் கூட்டுசேர முயன்றதிலேயே புரிந்துகொள்ள முடிந்தது

என்னைப் பொறுத்தவரை இரண்டு பேருமே உருப்படியில்லை. இரண்டுமே ஊழல் நிறைந்த கட்சிகள்தான். இரண்டும் தமிழர்களுக்காக எதுவும் செய்ததில்லை. இரண்டுக் கட்சிகளையும் பார்த்துப் பார்த்து சலிச்சுபோச்சு. மூன்றாவது அணி வரணும்னு ரொம்ப ஆசைப்பட்டவங்களில் நானும் ஒருவன். கடைசியா வைகோவாவது தனியா நிப்பாருன்னு நம்பினேன். மதிமுக தனித்து நின்று சீமான், நெடுமாறன் உள்ளிட்டவர்கள் ஆதரித்தால் ஓரளவு வாக்குகளைப் பெறுவார் என நினைத்தேன். அது நடக்காமல் போய்விட்டது.  ‘இரண்டு திருடர்களில், எவன் உன் வீட்டை கொள்ளையடிப்பது எனத் தேர்ந்தெடுக்க சொல்லும் தேர்தல்தான் இது‘ என்பது என் கருத்து.

இப்படி ஒரு நிலையில் கட்டாயம் வாக்களித்தே ஆகவேண்டுமா என்ன?  மூன்றில் ஒரு பங்கு வாக்காளர்கள் கூட வாக்களிக்கவில்லையென்றால் அந்த வாக்குப்பதிவே செல்லாது என சட்டம் இருக்கின்றது. எனவே, யாருமே வாக்களிக்காமல் புறக்கணித்தால் இந்தக் கட்சிகளுக்கு மக்களின் மனநிலையை புரியவைக்க முடியும். ஆனால் நம் மக்கள் செய்வார்களா? சந்தேகம்தான்.

49(O) இருக்கிறதே என சொல்லுபவர்களுக்கு ஒரு விஷயம். உங்க எலெக்ஷன் பூத்துக்கு போய் எல்லாக் கட்சிக்காரங்க முன்னாடியும் போய், எனக்கு 49(O) ஃபார்ம் கொடுங்கன்னு கேட்டுப் பாருங்க. எப்படியும் ஒரு கட்சிக்காரன் ஜெயிக்கத்தான் போறான். அவன் மூலமாக வரும் தொல்லைகளுக்கு பயந்துதான் பலரும் 49(O) போட நினைத்து வீட்டிலேயே இருந்துவிடுகிறார்கள். 49(O) வையும், வாக்கு இயந்திரத்தில் ஒரு பட்டனாக வைத்துப் பார்க்கட்டும். அப்புறம் தெரியும் இந்தக் கட்சிகளைப் பற்றி மக்கள் கொண்டிருக்கும் உண்மையான எண்ணங்கள்.

எனதருமை வாக்காளப் பெருமக்களே!!

வலை விரிப்பவர்களுக்காக வலையுலகின் ஒரு போராட்டம் #TNFISHERMAN

ஆஸ்திரேலியாவில் இந்திய மாணவனுக்கு பிரச்சினையா, உடனே ஓடுகிறார் நம் வெளியுறவு அமைச்சர். இனி எந்த மாணவனுக்கும் எந்த பிரச்சினையும் ஏற்படக்கூடாது என உறுதியாக எச்சரிக்கை விடுப்பதோடு அதை நடைமுறைப் படுத்த தேவையான அனைத்தையும் செய்கிறார். இந்திய மீடியாவில் ஒரு மாதத்திற்கு இதுதான் செய்தி. எங்கெங்கும் போராட்டம், இந்தியாவே கிளர்ச்சியடைவதாய் காட்டப்படும் செய்திகள்.

அமெரிக்காவில் சட்டவிரோதமாக செயல்பட்ட பலகலைக்கழகத்தில் படிக்க சென்றிருந்த மாணவர்களை வேறு கல்லூரியில் சேரும்வரை எந்த தவறுகளிலும் ஈடுபடாமல் இருக்க கண்காணிக்கும் வகையில் ஒரு கருவியை மாட்டியது அவர்கள் அரசு. உடனே இந்தியர்களுக்கே அவமானம், இந்தியாவுக்கே அவமானம். இந்தியர்கள் கொதித்தெழுகிறார்கள் என செய்தி ஒளிபரப்பும் மீடியாக்கள், இந்திய அரசாங்கம் தேவையான நடவடிக்கை எடுத்தவுடன்தான் அமைதியாகின்றன.

பாகிஸ்தானில் சீக்கியர்களுக்கு பிரச்சினை எனும்போதும், ஃபிரான்ஸில் அவர்கள் நாட்டுக் குடிமகனாக வாழும் சீக்கியர்கள் டர்பன் அணியக்கூடாது என தடை அறிவிப்பு யோசனை வந்த போதிலும், நமது பிரதமர் உடனே குரல் கொடுக்கிறார்.

ஆனால் இங்கே இந்தியாவில் வாழும் ஏழை இந்தியக் குடிமகனான மீனவனை நமது நட்பு நாடு, நல்லுறவு நாடு என சொல்லப்படும் இலங்கை கடற்படையினர் கொன்று குவிக்கின்றனர், கேட்பதற்கு இந்த அரசுக்கு திராணியில்லை. தமிழினத் தலைவர் என சொல்லிக்கொல்லும் நமது முதல்வரோ, ஒரு கடிதம் அனுப்பிவிட்டு, இழப்பீட்டுத் தொகை அதிகரித்து வழங்கிவிட்டால் பிரச்சினை முடிந்ததாக இருந்து கொள்கிறார்.

ஸ்பெக்ட்ரம் விவகாரத்தில் தன் கட்சிக்கார ராசாவை காப்பாற்றவும், தேர்தல் சீட்டுப் பிரிப்பு சம்பந்தமாகவும் எத்தனை முறை வேண்டுமானால் டெல்லி செல்லமுடியும் இவரால். ஆனால் தமிழர் பிரச்சினையில், கடிதமோ தந்தியோ போதும். அதில் கூட இவர் கெஞ்சிதான் கேட்டுக்கொள்வார். அடித்துக் கேட்டால், இவர் கட்சிக்காரர்கள் அடித்ததையெல்லாம் காப்பாற்றமுடியாதே என்ற பயம் காரணம் என நினைக்கிறேன்.

எதிர்க்கட்சி மீதும் எனக்கு நம்பிக்கையில்லை. அவர்கள் ஆட்சியில் இருந்தபோதும் இது போன்ற விஷயங்கள் நடந்து கொண்டுதானிருந்தன. அவர் ஆட்சியிலிருந்தால், இந்த பிரச்சினைக்கெல்லாம் காரணமே பிரபாகரனும், விடுதலை புலிகளும்தான் என இப்போதும் கூறுவார்.

தமிழர்களின் பொறுமைக்கும் ஒரு எல்லை உண்டு. அந்த எல்லையை இந்திய அரசாங்கமும், சிங்கள கப்பற்படையினரும் தாண்டிவிட்டனர். இனியும் இந்த அரசாங்கம் எதுவும் செய்யும் என நம்பி பயனில்லை என உணர்ந்த நாம், அரசுக்கும் இதை உணர வைக்க வேண்டியது அவசியம்.

வட இந்தியர்களுக்கு வெளி நாடுகளில் சிறு பிரச்சினை என்றாலும் அதை நாள் முழுக்க ஒளிபரப்பி அரசின் கவனத்தை ஈர்க்க வைக்கும் இந்திய ஊடகங்கள் எதுவும் மீனவர் பிரச்சினையை பல நேரங்களில் ஒரு நிமிட செய்தியாகக் கூட சொல்லவில்லை.

எனவே இந்த பிரச்சினையின் தீவிரத்தை இனியும் உணரவைக்காமல் இருப்பது தவறென உணர்ந்த நண்பர்கள் சிலரின் முயற்சிதான் இந்த டிவிட்டர் மற்றும் வலையுலக பிரச்சாரம். #TNFISHERMAN என்ற குறிசொல்லுடன் உங்களின் கருத்துக்களை டிவிட்டரில் சொல்லுங்கள். இந்த முயற்சிக்கு ஏற்கனவே சற்று பலன் கிடைத்திருக்கிறது. வட இந்திய ஊடகங்கள் பலவற்றில் இந்த பிரச்சினை பற்றிய செய்தியை காணமுடிகிறது இப்போது. இதுவரை இதை செய்யாதவர்கள் உடனடியாக உங்கள் எதிர்ப்புக‌ளை #TNFISHERMAN குறிச்சொல்லுடன் டிவிட்டரில் பதியுங்கள்.

ஒரு காஷ்மீரி கொல்லப்பட்டாலும், ஊரே திரண்டு போராடும் அவர்களின் கோபத்தில் ஒரு பகுதியாவது நமக்கு இருக்க வேண்டும். அவர்களைப்போல உடனடியாக வன்முறையில் இறங்கத் தேவையில்லை. முதலில் அறவழியில் பிரச்சினையின் முக்கியத்துவத்தை அரசுக்கும், மற்றவர்களுக்கும் உணர்த்தும் முயற்சிதான் இது. உங்களால் ஆனதை செய்யுங்கள்.

மேலும் விபரங்களுக்கு: http://www.savetnfisherman.org/

                                                        http://savetnfisherman.blogspot.com/

வலை விரிப்பவர்களுக்காக வலையுலகின் ஒரு போராட்டம் #TNFISHERMAN

எதற்காக பந்த்?

புத்தாண்டு யாருக்கு எப்படியோ என் வலைப்பதிவுக்கு சரியானதாக இல்லை. இந்த ஆண்டின் முதல் இடுகையே இதுதான்.

கடந்த சனிக்கிழமை, இங்கே பெங்களூரில் வேலை நிறுத்தம். ஆளுங்கட்சியின் பந்த் என்பதால் அரசு பேருந்துகளும் ஓடவில்லை. நான் கேள்விப்பட்டவரை வேலைநிறுத்தம் என்பது அரசு அல்லது அதிகார வர்க்கத்தினரின் செயலை எதிர்த்து பொது மக்கள் நடத்தும் ஒரு போராட்டம். ஆனால் இப்போதெல்லாம் அரசே இந்த போராட்டத்தை நடத்துவது கேலிக்கூத்து.

அதுவும் ஏதாவது நியாமான காரணங்களுக்காக மத்திய அரசை எதிர்த்து போராட்டம் நடத்தியிருந்தால் கூட பரவாயில்லை. அதுவுமில்லை. எடியூரப்பாவின் ஊழலை விசாரிக்க ஆளுனர் அனுமதி கொடுத்ததில் எந்த தவறும் இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லை.

போராட்டத்தின் போது ஒரு பாஜக நிர்வாகி சொல்லுகிறார், ‘இப்படியே போனால், நாளை ஒரு சாதாரண ஆள் கூட முதலமைச்சர் மீது வழக்கு போட முடியும். இது நடக்க கூடாது’.

முதலமைச்சர் என்றால் அவர் இப்படிப்பட்ட விசாரணைக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டவரா? அந்த சாதாரண மனிதனின் ஓட்டுக்கள்தானே இவரை முதல்வர் ஆக்கியது.

இந்திய அரசியல் கட்சிகளின் சந்தர்ப்பவாத செயல்களை, பாஜக இந்த விவகாரம் மூலம் சிறப்பாக வெளிப்படுத்துகிறது. ஒரு பக்கம், ஆதர்ஷ் ஊழல், ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் போன்றவற்றில் அமைச்சர்கள் மேல் விசாரணை கோரும் இவர்கள், இங்கே விசாரணை என்றால் மட்டும், பந்த் என்ற பெயரில் வன்முறையை அரங்கேற்றுகின்றனர்.

இந்த இலட்சணத்தில், சமீபத்தில் நடந்த உள்ளாட்சி தேர்தலிலும் இவர்கள்தான் வெற்றியடைந்துள்ளனர். இது போன்ற கட்சிகளின் உண்மை முகத்தை எப்போதுதான் மக்கள் புரிந்துகொள்ள போகின்றனரோ, தெரியவில்லை.

கன்னட நண்பர் ஒருவர் சொன்னார், ‘இவர்களை புரிந்துகொண்டு மட்டும் என்ன ஆகப் போகிறது. இவர்களுக்கு மாற்று என இருப்பவர்கள் இவர்களை விட மோசமானவர்களாகத்தானே இருக்கிறார்கள்’ என்று. உண்மைதான். காங்கிரஸும், மஜதவும் பாஜகவிற்கு துளியும் சளைத்தவர்கள் இல்லை. வாழ்க ஜனநாயகம்.

எதற்காக பந்த்?

வானவில் – 24/12/2010

வாக்களிக்கும் இயந்திரத்தில் எந்த கோளாரும் இல்லை என்பதை நிரூபிக்க, வாக்களித்தவுடன் எந்தக் கட்சிக்கு வாக்களித்தோம் என்பதை ஒரு ரசீதாக அந்த மெஷின் கொடுக்கும் வகையில் மாற்றங்களை கொண்டுவர தேர்தல் கமிஷன் பரிசீலித்துக்கொண்டு இருப்பதாக நேற்று ஒரு செய்தியில் பார்த்தேன். எனக்குத் தெரிந்து இது சரியான யோசனை இல்லை.

இது போன்ற ரசீது கொடுக்கும் நிலை உருவானால், தேர்தலில் காசு கொடுத்து ஓட்டு கேட்பவர்களுக்கு மிக எளிதாகிவிடும் என்பது என் எண்ணம். ‘என் கட்சிக்கு ஓட்டுப்போட்ட இரசீதைக் காண்பித்தால் இவ்வளவு பணம் தர்றேன்’ என ஒவ்வொரு கட்சியும் ஆர‌ம்பித்து விடுவார்கள். அப்புறம், பணபலம் இருப்பவர்கள் மட்டுமே ஜெயிக்கும் நிலை வந்துவிடும்.

என்னதான் நாடு நகரம் என பேசினாலும் நாமும் மனிதர்கள்தானே. ‘என் கட்சிக்கு ஓட்டுப்போட்ட இரசீதுக்கு 5000 ரூபாய்’ என எவனாவது அறிவித்தால் ‘எனக்கு காசெல்லாம் வேணாம், உனக்கு ஓட்டுப் போட மாட்டேன்’ என எதிர்கட்சி வேட்பாளர் மட்டுமே சொல்லுவான்.

‘அப்ப எப்படித்தான் இதை நம்புறது?’ ஒண்ணும் கவலையெல்லாம் பட்டுக்கத் தேவையில்லை. தப்பா ஓட்டு விழுந்தா என்ன ஆகப் போகுது, இவனுக்கு பதிலா அவன் அடிப்பான். நமக்கு ஆளுங்கட்சி, எதிர்கட்சியைத் தவிர வேற எதுவும் தெரியாதே. இரண்டு கட்சிக்காரனும் கொள்ளை அடிக்கிறவன்தான். எவன் ஜெயிச்சா என்ன?

இல்லையெனில், ரொம்ப நாளா ‘ஜனநாயகத்தில் மக்கள்தான் முழு சக்தி படைத்தவர்கள்’ என கண்மூடித்தனமாக நம்பிக்கொண்டிருப்பதைப் போலவே ‘இதிலயும் எல்லா சரியாத்தான் இருக்கும்’ என நம்பிக்கொண்டு செல்லவேண்டியதுதான்.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

வெங்காயத்தோட டார்ச்சர் தாங்கலை. முன்னையெல்லாம் இதை உறிச்சாத்தான் கண்ணீர் வரும். இப்ப சில வாரமா வாங்க நினைச்சாலே கண்ணீர் வருது. என்னக் காரணம்ன்னு தெரியல, எப்ப பார்த்தாலும் இந்த வெங்காய விலை மட்டும் திடீருன்னு அதிகமாயிடுது. சில வருஷங்கள் முன்னால் இதே மாதிரி வெங்காய விலை மிகப் பெரும் அரசியலானதாக ஒரு ஞாபகம்.

அப்பவெல்லாம் வீட்டில் இருந்ததால் எந்த பிரச்சினையும் இல்லை. இப்ப வெளியில் தங்கி இருக்கிறப்பதான் கஷ்டம் தெரியுது. இங்க எந்த ஹோட்டலிலும், ஆனியன் தோசையோ, ஆம்லெட்டோ இல்லை. வெங்காய விலை குறையற வரைக்கும் இதெல்லாம் கிடையாதாம். சாம்பாரில் கூட வெங்காயம் போட மாட்டேங்கிறாங்க. 😦

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

சில சமயங்களில் நாம எழுதற பதிவே நமக்கு பிரச்சினை ஆயிடுது. என் பெயர் படும் பாட்டைப் பற்றி ஒரு பதிவு எழுதியிருந்தேன். இதைப் படிச்சதுக்கப்புறம், என் பெயரை ஒழுங்கா கூப்பிட்டுட்டு இருந்தவங்களும் இப்ப அன்பாஸ், அன்பாஸ்கான்னு கூப்பிட ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. 😐

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

சில வாரங்களாக வழக்கத்துக்கும் கொஞ்சம் குறைவாகத்தான் பதிவு எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். கொஞ்சம் வேலைப்பளு (!?) காரணமென்றாலும், சும்ம சும்மா வெறும் மொக்கைப் பதிவுகளை எழுதுவதை குறைத்துக்கொள்ளலாம் என்பதும் ஒரு எண்ணம். இது என்னுடைய 52ஆவது பதிவு. இதில் உருப்படியாக எழுதியிருப்பது எனப் பார்த்தால் பாதிதான் தேறும். பதிவெழுத ஆரம்பித்த புதிதில் எல்லோரையும் போல ஒரு ஆர்வத்தில் தோன்றியதெல்லாம் எழுதிக்கொண்டிருந்தேன். இப்போது அந்த ஆர்வம் சற்றே குறைந்த நிலையில், இனி எந்தப் பதிவை எழுதும் முன்னும், இது தேறுமா என யோசிக்கத் தொடங்கியதின் விழைவே இது. என்னுடைய கடைசி மூன்று நான்கு பதிவுகளில் சற்றே உருப்படியான விஷய்ங்களை கொஞ்சம் சீரியஸாக‌ எழுதியதற்கு இதுதான் காரணம். யோசித்துப்பார்த்தால் இது ஒரு நல்ல விஷயமாகவே படுகிறது. 🙂

அனைவருக்கும் கிருஸ்துமஸ் வாழ்த்துக்கள்.. 🙂

வானவில் – 24/12/2010

நடிகர்களும் அரசியலும்

சமீபத்திய செய்திகளிலும், வலையுலகிலும் பெரிதும் பேசப்படும் செய்திகளில் ஒன்று, விஜய் ஜெயலலிதாவை சந்திக்க இருப்பதும், அரசியல் இயக்கம் ஆரம்பிக்க முடிவு செய்திருப்பதும்தான்.

எனக்குத் தெரிந்து தமிழகத்தைப் போல, நடிப்புத் தொழிலின் அடுத்த நிலையே அரசியலும், ஆட்சியும்தான் என்பதை வேறெங்கும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. நமது நிருபர்களும், ஒரு கமர்ஷியல் ஹிட் கொடுத்தவுடனே அந்த நடிகனிடம் ‘அடுத்து அரசியல்தானா?’ எனக் கேட்டுக் கேட்டு அந்த ஆசை இல்லாதவர்களுக்குக் கூட அதை உண்டுபண்ணிவிடுகிறார்கள்.

எந்த அரசியல் கட்சியின் சாயலும் இல்லாத நடிகர்கள் மிகமிக குறைவு. நகைச்சுவை நடிகர், வில்லன் நடிகர் என எந்த பேதமும் இல்லாமல் ஏதாவது ஒரு கட்சியில் சேர்ந்துகொண்டு பதவிகளை பெறுவதில்தான் அனைத்து பெரும்பாலான நடிகர்கள் குறியாக இருக்கின்றனர். ஒரு நடிகனோ நடிகையோ கட்சிக்குள் வந்தவுடன் அவர்களுக்கு பதவி, பொறுப்பு எனக் கொடுக்கும் அரசியல் கட்சிகள் (திராவிடக் கட்சிகள் என்பதே பொருத்தமாக இருக்கும் என நினைக்கிறேன்) தங்கள் கட்சியில் பல ஆண்டு காலம் உழைத்த தொண்டர்களை கண்டுகொள்வதே இல்லை.

எம்ஜிஆர், ஜெயலலிதா போன்றவர்களின் அரசியல் வெற்றிதான் இதுபோன்ற  நிகழ்வுகளுக்கு காரணம் என்றாலும், அது நடந்து ஒரு தலைமுறையே மாறிவிட்டது என்பதை ஏன் இந்த நடைகர்கள் புரிந்து கொள்ளவில்லை எனத் தெரியவில்லை.

இதற்கு முழுமையாக நடிகர்களை மட்டுமே காரணம் என்று ஒதுக்கிவிட முடியாது. நான் கேள்விப்பட்டவரை நடிகர்களை பெரும்பாலும் அரசியலுக்குள் இழுத்துவிட முயற்சிப்பவர்கள் ரசிகர் மன்ற நிர்வாகிகள்தான். ஒரு நடிகனின் இரண்டு மூன்று படங்கள் வெற்றியடைந்துவிட்டால் போதும், உடனே ரசிகர் மன்றங்கள் முளைக்கத் தொடங்கிவிடுகின்றன. அப்போதிருந்தே, இதன் நிர்வாகிகள் அந்த நடிகனின் அரசியல் பிரவேசத்தையும் அதன் மூலம் தனக்கு கிடைக்கும் கட்சிப் பதவியையும் பற்றி யோசிக்கத் தொடங்கிவிடுகிறான்.

சில நடிகர்கள், தங்களது ஒவ்வொரு பட வெளியீட்டுக்கு முன்னும் இது போல பரபரப்பான விஷயங்களைப் பரப்பி அதன் மூலம் தனது படத்திற்கான வெற்றி வாய்ப்பை அதிகப்படுத்தவும் செய்கிறார்கள்.

பல நடிகர்களுக்கு அரசியல் என்பதோ கொள்கை என்பதோ எதற்கு என்பது கூடத் தெரிவதில்லை. தேமுதிக என தனது கட்சியின் பெயரையே ஜோதிடரை வைத்து தீர்மானித்த விஜயகாந்துக்கு ‘திராவிடர் கழகம்’ என்ற பெரியார் அமைப்பின் பெயரை வைக்க என்ன தகுதியிருக்கிறது எனத் தெரியவில்லை.

அரசியல் கட்சி ஆரம்பிக்கும் எந்த நடிகரும் மக்கள் பிரச்சினையை சொல்லை கட்சி ஆரம்பித்ததாகத் தெரியவில்லை. எம்ஜிஆர் தனக்கு அமைச்சர் பதவி மறுக்கப்பட்டதற்காக கட்சி ஆரம்பித்தார், விஜயகாந்த் தனது ரசிகர்களின் வற்புறுத்தலுக்காகவும், தனது எதிர்காலத்துக்காகவும் கட்சி ஆரம்பித்தார், இப்போது விஜய், தனது படங்களை தியேட்டர்காரர்கள் வெளியிட மறுத்ததால் அரசியலுக்கு வருகிறார்.

இவரது படங்கள் வெளியிடப்படாதது என்ன மக்கள் பிரச்சினையா? இதைக் காரணமாகச் சொல்லி கட்சி ஆரம்பிப்பவர், எதைக் கட்சிக் கொள்கையாக வைப்பார்? அனைவருக்கும் சம தியேட்டர் உரிமையையா?

நடிகர்கள் என்பவர்கள் திரையில் மட்டுமே வழிகாட்டிகளாக பார்க்கப்பட வேண்டியவர்கள் என்பதை பெரும்பாலோனோர் புரிந்து கொண்டுவிட்டனர். ரசிகர் மன்றங்கள் ஆரம்பித்து நடிகர்களின் அரசியல் ஆசையை கிளரிவிடும் சிலரும் இதை புரிந்துகொண்டால், திரப்படம் என்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு விஷயம் என்பதையும், தாங்கல் கலைஞர்கள், கடவுள்கள் அல்ல என்பதையும் நடிகர்கள் புரிந்துகொள்வார்கள். அது நடக்கும் நாள் வெகுதொலைவில் இல்லை என்பதை இந்த நடிகர்களின் சமீபத்திய அரசியல் தோல்விகள் புரியவைக்கின்றன.

நடிகர்களும் அரசியலும்