பேருந்தில் பார்த்த ஒரு பெண்

அபூர்வமாக வாய்க்கும் பகல் பயணம் அது. வேலை காரணமாக பெரும்பாலும் இரவுப் பயணமே செய்யும் காலச்சூழலில், ஒரு முறை பகலில் பயணம் செய்யவேண்டிய தேவை ஏற்பட்டிருந்தது. பகல் பயணத்தின் போது பேருந்துகள் பெரும்பாலும் சிறு நகரங்களுக்கும் செல்லும் என்பதால் நிறைய புது இடங்கள் தெரியவரும். இரவு அளிக்கும் இருட்டென்னும் ஆடையின்றி நிர்வாணமான இயற்கை, தன் அழகை அனைவரும் கண்டுகழிக்க அனுமதிக்கும் பகலில் பயணம் செய்வது உண்மையிலேயே நல்ல நிகழ்வுதான். பல விந்தை மனிதர்களையும் காணமுடிகிறதே.

பயணம் என்பதே ஒரு இனிமையான அனுபவம்தான். அது பேருந்தாக இருந்தாலும் சரி, ரயிலாக இருந்தாலும் சரி. விமானத்தில் இன்னும் பயணம் செய்ததில்லை என்பதால் அதைப் பற்றி எதுவும் சொல்ல முடியாது. ஆனாலும், பேருந்து பயணத்திலும், புகைவண்டி பயணத்திலும் சந்திக்கும் விதவிதமான மனிதர்களையும், காணும் பல அற்புத காட்சிகளையும் விமானத்தில் செல்லும்போது நிச்சயம் காண‌முடியாது.

பெரும்பாலும் சொந்த ஊருக்கு பேருந்து பயணமே. முன்பதிவு செய்து செல்வதில்லை. இதற்கு முக்கிய காரணம் மேற்சொன்னவைதான். முன்பதிவு செய்து பிரயாணிக்கும்போது ஏறுமிடம், இறங்குமிடம் தவிர வேறு தெரிவதில்லை. அந்த மாதிரி பயணத்தில் பார்த்த ஒரு விந்தையான பெண்ணை பற்றிய பதிவுதான் இது.

அழகிய பெண் அவள். உலக அழகியையெல்லாம் உதாரணமாகக் கொள்ளத் தேவையில்லை. பார்த்தவுடன் இன்னொருமுறை திரும்பி பார்க்க வைக்கும் அளவுக்கு இலட்சணமான பெண். பெங்களூரிலிருந்து சேலம் செல்கிற பேருந்தில் கிருஷ்ணகிரியில் ஏறினாள். இவளுடன் சேலம் வரை ஒரே பேருந்தில் பிரயாணிக்கிறோம் என்ற எண்ணமே மகிழ்ச்சியை அளிக்கும் வண்ணம் கலையாக இருந்தாள்.

அவளுடைய தந்தைக்கும் தன் மகளைப் பற்றிய என் போன்றவர்களின் எண்ணங்கள் தெரிந்திருக்கும் என நினைக்கிறேன். நடக்கவே சிரம‌ப்பட்ட போதிலும் பேருந்தில் ஏறி, அவள் எங்கு அமரவேண்டும், எங்கு அமர்ந்தால் பாதுகாப்பாக இருக்கும் என்பது வரை பார்த்து பார்த்து ஓரிடத்தில் அமர வைத்துவிட்டு, கீழிறங்கினார். கீழிறங்கியும் சென்ற பாடில்லை. அவள் அமர்ந்திருந்த இருக்கையின் சாளரத்தின் அருகே நின்றவாரு மகளுக்கு அறிவரைகளை வழங்கிக்கொண்டிருந்தார். தந்தைக்கே உரிய அக்கறையுடன் அவர் சொல்லிக் கொண்டிருந்த‌ அறிவுரைகளைக் கேட்டபோது, அந்தப் பெண் இப்போதுதான் முதல்முறையாக தனியாக செல்கிறாள் எனத் தோன்றியது.

ஒரு வழியாக பேருந்து கிளம்பி கிருஷ்ண‌கிரி எல்லையைத் தாண்டியவுடன், அந்தப் பெண் படபடவென பின்னால் வந்தாள். நான் ஒரு வேளை எதையாவது மறந்துவிட்டாளோ என்னவோ என பார்த்தபோது, எனக்கு சற்று முன்னால் இருந்த பையனுடன் உட்கார்ந்துகொண்டு, சேலம் வரும் வரை ஒரே கொஞ்சலும், கெஞ்சலுமாக பேருந்தில் அனைவருக்கும் தெரியும்படி, விளையாடிக் கொண்டு வந்தனர்.

என்னைப் போல, அவள் ஏறிய போதும், அவள் அப்பாவிடம் பேசிய போதும் கவனித்த இன்னும் சிலரும், நகர எல்லையைத் தாண்டியவுடன் அவளின் அடக்கமும், பணிவும் எங்கே போனது எனத் தெரியாமல் என்னைப் போலவே திகைத்திருந்திருந்தனர். பாவம் அவளின் தந்தை. இவளின் நடிப்புத் தெரியாமல், இவள் செல்லுமிடத்திற்கு சென்றுவிட்ட செய்திவரும் வரை தவித்துக்கொண்டு இருந்திருப்பார்.

புகைப்படத்திற்கு நன்றி : Flickr.com மற்றும் புகைப்படக் கலைஞர்

Advertisements
பேருந்தில் பார்த்த ஒரு பெண்

4 thoughts on “பேருந்தில் பார்த்த ஒரு பெண்

  1. KUNTHAVAI சொல்கிறார்:

    நானும் தலைப்பை பார்த்துவிட்டு என்னமோ என்று நினைத்து வந்தேன் . இப்படி எமாற்றிவிட்டீர்களே 🙂 .

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s